|
Uaktualizowano:
17 sierpnia 2008 Kliknij "X" lub "No" jeśli sabotażująca plansza rzekomych błędów usiłuje przeszkodzić w oglądnięciu tej strony. Menu 1: (Wybór języka:) (Strona główna:) Index (Po polsku Rozwiązanie kostki Rubika 3x3=9 Rozwiązanie kostki Rubika 4x4=16 Malbork Milicz Bitwa o Milicz Św. Andrzej Bobola Liceum Ogólnokształcące w Miliczu Klasa Pani Hass z LO Milicz Wszewilki Zwiedzaj Wszewilki i Milicz Wszewilki jutra Zlot "Wszewilki-2007" Unieważniony Zjazd "2007" Poprzedni Zlot "2006" Raport Zlotu "2006" Korea Hosta Lepsza ludzkość Partia totalizmu Absolwenci 1964 Absolwenci 1970 FAQ - częste pytania Replikuj Memoriał Sabotaże Menu 2 Menu 4 Źródłowa replika strony menu Tekst [8p] Tekst [7] Tekst [7/2] Tekst [7b] Tekst [6/2] Tekst [5/4] 1, 2, 3 Tekst [4c]: 1, 2, 3 Tekst [4b] Tekst [3b] Tekst [2] Tekst [1/3]: 1, 2, 3 X tekst [1/4]: Monografia [1/4]:P, 1, 2, 3, E, X Monografia [1/5]: (In English E, 1, 2, 3, P, X Monograph [1/5]: (Hier auf Deutsch:) Freie Energie Telekinesis Moralische Gesetze Totalizm Über mich Menu 2 Menu 4 Quelreplica dieser Seite(Aquí en espańol:) Energía libre Telekinesis Leyes morales Totalizm Sobre mí Menu 2 Menu 4 Reproducción de la fuente de esta página(Ici en français:) Énergie libre Telekinesis Lois morales Totalizm Au sujet de moi Menu 2 Menu 4 Reproduction de source de cette page(Qui in italiano:) Energia libera Telekinesis Leggi morali Totalizm Circa me Menu 2 Menu 4 Replica di fonte di questa paginaMenu 2: (Przesuwne) (Oto wykaz wszystkich stron z TEGO serwera, w zestawieniu językowym - w 8 językach. Wybierz interesującą Cię stronę manipulując suwakami, potem kliknij na nią aby ją uruchomić:) (Ten sam wykaz daje się też wyświetlić z "Menu 1" poprzez kliknięcie na "Menu 2".) Menu 3: (Alternatywne adresy internetowe tej witryny, np.:) energia.sl.pl milicz.fateback.com timevehicle.150m.com www.totalizm.pl energy.atspace.org evidence.ueuo.com evil.thefreehost.biz evolution.docspages.com fruit.sitesled.com karma.freewebpages.org memorial.awardspace.info newzealand.myfreewebs.net nirvana.scienceontheweb.net parasitism.host-ed.net pigs.freehyperspace.com rubik.hits.io tornado.99k.org wszewilki.greatnow.com Menu 4: (Przesuwne) Oto wykaz wszystkich moich stron ze wszystkich serwerów. Strony te najpierw zestawione są językami (tj. jako strony po polsku, angielsku, niemiecku, francusku, hiszpańsku, włosku, grecku, oraz rosyjsku.) Dla każdego zaś języka strony zestawione są przedmiotowo. Wybierz interesującą Cię stronę manipulując suwakami, potem kliknij na nią aby ją uruchomić: (Ten sam wykaz daje się też wyświetlić z "Menu 1" poprzez kliknięcie na "Menu 4".) |
Każda nawet największa podróż zaczyna się
od pierwszego kroku. Szansa zaś sukcesu
owej podróży jest tym wyższa, im na wcześniejszym
kroku naszej drogi zdefiniujemy sobie dokładnie
cel podróży oraz drogę po której zamierzamy
dotrzeć do tego celu. Niniejsza strona internetowa
definiuje właśnie cel drogi ludzkości do zbudowania
samochodu który nie generuje żadnych
zanieczyszczeń ani niebezpiecznych emisji,
który trwale rozwiązuje problem coraz bliższego
"kryzysu energetycznego" ludzkości,
a jednocześnie który jest ekonomiczny,
bezpieczny, oraz łatwy w codziennym
użytkowaniu.
Część #A: Informacje wprowadzające tej strony:
Dwa najpoważniejsze problemy które grożą
całkowitym zniszczeniem obecnej cywilizacji
technicznej na Ziemi, to (a) rosnące
zanieczyszczenie naturalnego środowiska,
oraz (2) zbliżający się nieodwołalnie "kryzys
energetyczny" - czyli wyczerpywanie się
dotychczasowych źródeł energii.
Dlatego głównym celem niniejszej strony
internetowej oraz materiału ilustracyjnego
który ukazałem tutaj czytelnikowi,
jest zaprezentowanie celów jakie są możliwe
do osiągnięcia dla wypracowania dla
naszej cywilizacji samochodów które (a) nie
powodują zanieczyszczeń powietrza ani
naturalnego środowiska, oraz które (b) trwale
eliminują problem nadchodzącego "kryzysu
energetycznego" - znaczy zapobiegają całkowitemu
wyczerpaniu się zasobów energetycznych,
a na dodatek które (c) są też ekonomiczne,
bezpieczne, oraz łatwe w codziennym użytkowaniu.
| ||||||||||||||||||||
|
|
|
(a)
|
(b)
|
Fot. #D1ab: Eksperymentalne prototypy komory oscylacyjnej budowane przez polskiego hobbystę który życzył sobie pozostać anonimowym. Jego komora oscylacyjna to ta mała, przeźroczysta, plastykowa kostka widoczna na lewym zdjęciu "a" na wysokości prawego uda eksperymentującego. Pozostałe urządzenia widoczne na lewym zdjęciu "a" to zasilacze tej komory, oraz urządzenia pomiarowe. (Kliknij na powyższe zdjęcia aby zobaczyć je w powiększeniu, albo aby przemieścić je w inne miejsce ekranu.)
Fot. #D1a (lewa): Pokazuje ona polskiego hobbystę, który pracował nad rozwojem komory oscylacyjnej, razem z jego eksperymentalnym stanowiskiem badawczym składającym się z: (a) badanego prototypu komory, (b) generatora impulsów jaki dostarcza komorze jej mocy elektrycznej, (c) elektromagnesu odchylającego, oraz (d) urządzeń pomiarowych. Sfotografowano w sierpniu 1989 roku. Jak to uwidocznione zostało na powyższym zdjęciu, hobbysta ten wykonywał wszystkie eksperymenty w pokoju swojego maleńkiego miejskiego mieszkania, ku nieposkromionemu oburzeniu swojej żony. Później zmuszony był przerwać owe eksperymenty, ponieważ żona zagroziła mu rozwodem.
Oczywiście jego prototyp komory ciągle wymagał dalszego doskonalenia aby stać się źródłem potężnego pola magnetycznego. Zapewne też wymagane będzie kilka lat badań i rozwoju zanim pierwsze komory będą gotowe do użytku. Jednak niepodważalnym osiągnięciem tego hobbysty jest że zademonstrował on iż zasada działania komory oscylacyjnej jest poprawna oraz że daje się urzeczywistnić w urządzeniu technicznym. W ten sposób otworzył on drzwi dla dalszych bardziej zaawansowanych badań i rozwoju.
Mnie zawsze zastanawia paradox, że jeden hobbysta zdołał osiągnąć aż tak wiele w rozwoju tego cudownego urządzenia. A przecież pracował on w swoim wolnym czasie przeznaczonym na odpoczynek, wszystko czym dysponował ograniczało się do kilku noży kuchennych oraz narożnika swojego pokoju, oraz zmuszony był wydawać własne niewielkie zarobki na materiały, prototypy i na urządzenia pomiarowe. Jednocześnie mamy na świecie tysiące owych doskonale wyposażonych laboratoriów uniwersyteckich otrzymujących od podatników milionowe granty na badania. Niestety, ich dysponenci uparcie ignorują moje niezliczone podania aby pozwolono mi dokonywać badań i rozwoju tej komory w ichnich laboratoriach. Wszakże zakłóciłoby to wygodny styl życia naukowców. Tymczasem nie trudno przewidzieć jak wiele dałoby się osiągnąć gdyby urządzeniu temu pozwolono jednak rozwijać się oficjalnie w takim dobrze wyposażonym laboratorium naukowym.
Fot. #D1b (prawa): Nocna czarno-biała fotografia modelu komory oscylacyjnej owego polskiego hobbysty. Ukazuje ona fascynujący wygląd pęków jarzących się iskier elektrycznych rotujących po obwodzie kwadratu. Fotografia ta wykonana została w maju 1987 roku.
#D2.
Senator McCain obiecał 300 milionów dolarów nagrody
dla wynalazcy akumulatora energii o cechach
komory oscylacyjnej:
Motto: "Ów zbawienny akumulator energii nowej generacji przydatny do napędu samochodów elektrycznych, za wynalezienie którego senator McCain obiecał 300 milionów dolarów nagrody, wynaleziony już został w 1984 roku - jest nim tzw. komora oscylacyjna."
Kandydat na prezydenta USA, senator John McCain, we wtorek dnia 24 czerwca 2008 roku obiecał publicznie że ufunduje nagrodę w wysokości 300 milionów dolarów USA temu wynalazcy który wynajdzie korzystny dla naturalnego środowiska akumulator energii nowej generacji, przydatny do napędzania samochodów. Jego obietnica została natychmiast rozgłoszona po świecie. Już następnego dnia powtarzały ją niemal wszystkie dzienniki telewizyjne oraz wiele gazet. Przykładowo, w Nowej Zelandii opisana ona została w artykule "McCain offers $394m for greener car battery" (tj. "Senator McCain obiecuje $394 milionów dolarów nowozelandzkich za 'zielony' akumulator do samochodu"), ze strony B1 gazety The Dominion Post, wydanie ze środy (Wednesday), June 25, 2008. W następnym tygodniu tamta obietnica była komentowana w artykule "Bravo to those extending the knowledge frontiers" (tj. "Brawo dla tych co poszerzają czołówkę wiedzy") ze strony B5 nowozelandzkiej gazety The Dominion Post, wydanie z wtorku (Tuesday), July 1, 2008.Jako ciekawostkę warto w tym miejscu wyjaśnić, że właśnie taki ogromnie korzystny dla naturalnego środowiska akumulator energii ja wynalazłem w dniu 3 stycznia 1984 roku. Nazywa się on komora oscylacyjna. Jego dokładne opisy, wraz z historią jego wynalezienia, zawarte są w rozdziale C z tomu 2 monografii [1/4] - upowszechnianej nieodpłatnie m.in. za pośrednictwem niniejszej strony internetowej. Owa "komora oscylacyjna" jest właśnie cudownym akumulatorem nowej generacji przydatnym m.in. i do napędzania samochodów elektrycznych. Wszakże ilość energii którą jest ona w stanie zakumulować w objętości dzisiejszego akumulatora samochodowego, potem zaś uwolnić na życzenie, wystarcza do napędzania samochodu przez kilka tysięcy lat. Ponadto nie generuje ona żadnych zanieczyszczeń. Z kolei energia jest w niej przechowywana w najczystszej formie pulsującego pola magnetycznego które umożliwia łatwe czerpanie tej energii za pośrednictwem zwykłego uzwojenia transformatorowego i następne jej bezpośrednie użycie do napędzania samochodów. To właśnie z uwagi na ów szeroki zakres zastosowań komory oscylacyjnej, a także z uwagi na jej ogromnie zalety użytkowe, sporo badaczy - takich jak owa włoska grupa badawcza pokazująca swoje wideo pod adresem http://video.google.it/videoplay?docid=-6524822319379322289&hl=it, podjęło badania i rozwój nad prototypem komory oscylacyjnej.
Oczywiście, opisywane tutaj obwieszczenie senatora McCain ma wartość głównie jako moralne (a nie finansowe) wsparcie dla badań i rozwoju nad komorą oscylacyjną. Wszakże narazie jest ono tylko obietnicą, a nie faktycznym dofinansowaniem. Niemniej nawet będąc jedynie obietnicą, ciągle ma ono dużą wartość jako uwypuklenie wagi i pilności technicznego urzeczywistniania idei komory oscylacyjnej. Wszakże uzmysławia ono każdemu że rozwój sytuacji z zasobami ropy naftowej na Ziemi nieodwołalnie wiedzie do sytuacji że któregoś dnia "komora oscylacyjna" stanie się ludzkości absolutnie niezbędna. Dzień zaś taki jest już coraz bliżej. W owym zaś krytycznym czasie na wagę złota będzie ekspertyza badaczy którzy mają już jakieś doświadczenie w badaniach i w rozwoju "komory oscylacyjnej". Dlatego ja osobiście bym rekomendował, aby każdy kto ma dostęp do odpowiedniej prototypowni oraz do możliwości prowadzenia badań laboratoryjnych, już obecnie włączył się do budowy i rozwoju "komory oscylacyjnej". Zainwestowanie jego zainteresowań w ów niezwykły akumulator energii bezsprzecznie pewnego dnia musi okazać się ogromnie korzystne.
#D3.
Skąd wiadomo że
komora oscylacyjna
faktycznie da się zbudować:
Nasza planeta jest pełna wysoce nieporadnych,
sceptycznych i pozbawionych twórczego zmysłu
ludzi, dla których niemal wszystko wydaje się
niemożliwe. Doskonale na ich temat wyraża się
motto z okładki na książce [2P4] pióra niejakiego
Richard'a Milton, "Forbidden Science", Fourth
Estate (6 Salem Road, London W2 4BU), London,
1994, ISBN 1-85702-302-1, 265 pages, pb.
Na swej tylniej okładce książka ta m.in. stwierdza,
cytuję: "'W tej fascynującej i dobrze napisanej książce,
Richard ujawnia zagadkową cechę wielu zawodowych
naukowców: mają oni awersję do nowych idei' - Fokus."
(w oryginale angielskojęzycznym: "'In this fascinating
and well-argued book, Richard exposes a curious
feature of many professional scientists: they are
averse to new ideas' - Focus."). Z kolei dobrą
ilustracją działania takich pozbawionych wyobraźni
sceptyków są dzieje
samolotu Braci Wrigh.
Mianowicie, główne gazety zignorowały raportowanie o
historycznym locie samolotu braci Wright w 1903 roku,
ponieważ czasopismo Scientific American
zasugerowało, że lot ten był oszustwem. W rezultacie
przez pięć następnych lat władze w Waszyngtonie
D.C. ciągle nie wierzyły w dokonanie lotu maszyną
cięższą niż powietrze.
Pechowo jednak tacy właśnie ludzie
zwykle decydują o podejmowaniu nowych
kierunków badań i rozwoju. Nie trudno więc
przewidzieć, że uczynią oni wszystko co w ich
mocy aby zablokować ewentualne prace rozwojowe
nad komorą oscylacyjną. Aby więc uprzedzić
powtórkę ich odwiecznego argumentowania według
starego wzorca "latających maszyn cięższych od powietrza
nigdy NIE da się zbudować", tyle że w nieco nowszym
sformułowaniu o brzmieniu "komory oscylacyjnej nigdy
NIE da się zbudować", poniżej przytoczę fakty
które już obecnie potwierdzają że na przekór
krytyki i zapewnień takich pozbawionych wyobraźni
sceptyków, komora oscylacyjna daje się jednak
zbudować. Oto owe fakty:
1. Na Ziemi zostały już zbudowane pierwsze prototypy komory oscylacyjnej które potwierdziły że jej zasada działania jest poprawna i daje się urzeczywistnić. Przykładowo, polski hobbysta który życzył sobie pozostać anonimowym, zbudował prototyp komory oscylacyjnej który generował rotującą iskrę - patrz "Fot. #D1" powyżej. Opisy jego eksperymentów zawarte są w podrozdziale C8.2 z tomu 2 monografii [1/4]. Podobny prototyp komory oscylacyjnej o już rotującej iskrze zbudowali też badacze włoscy. Ich prototypy pokazywane są w internecie na wideo - patrz video z adresu http://video.google.it/videoplay?docid=-6524822319379322289&hl=it.
2. W starożytności zbudowana już raz została na Ziemi cała działająca komora oscylacyjna. W Biblii opisywana jest ona pod nazwą "Arka Przymierza". W podrozdziale S5 z tomu 14 monografii [1/4] przytoczony został bogaty materiał dowodowy na potwierdzenie faktu, że "Arka Przymierza" w rzeczywistości była już działającą komorą oscylacyjną. Jednym z powszechniej znanych takich dowodów jest nazwa "Lewici" dla księży którzy nosili ową komorę, a których potężne pole magnetyczne owej komory odpychające się od pola magnetycznego Ziemi okresowo unosiło w powietrze i zmuszało do "lewitowania".
3. Do dzisiaj przetrwały na Ziemi zapisy prastarej dokumentacji technicznej komór oscylacyjnych używanych w starożytnych tzw. "vimana". Jak informują o tym stare księgi indyjskie, w czasach poprzedzającyh uprzednią morderczą katastrofę zaszłą jakieś 12500 lat temu, ludzkość już posiadała latające statki podobne do magnokraftu, które używały komór oscylacyjnych w swoim napędzie. W literaturze staroindyjskiej owe statki najczęściej nazywane są vimana. Ich opisy zawierają staroindyjskie teksty typu "Jadżurweda", "Mahabharata", "Ramajana" czy "Rigweda". Analizy niektórych faktów zawartych w owych tekstach przytacza podrozdział P5 z tomu 13 monografii [1/4]. Dokumentacja techniczna budowy i działania komór oscylacyjnych owych statków "vimana" przetrwała do dzisiaj w najróżniejszych symbolicznych formach. Przetrwałe do dzisiaj przykłady tej prastarej dokumentacji technicznej, utrwalone na świętych obrazach z Tybetu zwanych "thangka" (czytaj ich nazwę: "tanka"), a także na dywanach perskich, pokazuje "Fot. #D2" poniżej.
W europejskiej kulturze przetrwało niewiele informacji na temat tamtej poprzedniej cywilizacji technicznej na Ziemi która zaginęła około 12500 lat temu. Jedyne powszechnie znane w Europie wzmianki na jej temat to legendy o Atlantis. Wzmianki te wspierane są jednak licznymi śladami globalnej i nagłej katastrofy datowanej właśnie na jakieś 12500 lat temu. Ślady te obejmują np. dowody że syberyjska wieczna zamarzlina powstała właśnie około 12500 lat temu aż tak nagle, że w żołądkach mamutów zamarzło wówczas nawet to co właśnie zjadły. W tym samym też czasie Sahara zamieniła się z kwitnącego ogrodu w obecną pustynię. Jednocześnie Nowa Zelandia wyłoniła się wtedy z dna morza. Tego typu ślady dodatkowo pouzupełniane są licznym folklorem z innych niż europejska kultur. Owe folklorystyczne przekazy z innych kultur stwierdzają, że przed ową globalną katastrofą na Ziemi panowała wysoce rozwinięta cywilizacja techniczna która dysponowała latającymi maszynami (podobnymi do magnokraftu) i która miała miasta-królewstwa rozsiane po całej Ziemi. Niestety, cywilizacja owa uwikłała się w kosmiczną wojnę opowiadając się po stronie która wojnę tą przegrała. W rezultacie potężny atak bombowy strony przeciwnej na owe ziemskie miasta-królestwa spowodował znaczący obrót skorupy Ziemi, połączony z ogromnym potopem i z gwałtowną zmianą klimatu. To zaś całkowicie zniszczyło ową poprzednią zaawansowaną cywilizację ludzką, zmuszając nielicznych ocalałych do zaczynania wszystkiego od samego początku. Niemniej do dzisiaj przetrwały ślady promieniowania w ruinach niektórych miast tamtej cywilizacji (przykładowo w Mohendżo Daro w Indiach znaleziono najbardziej napromieniowane szkielety ludzkie istniejące na Ziemi). Prawdopodobnie do dzisiaj przetrwała też dokumentacja co ważniejszych osiągnięć technicznych tamtej cywilizacji, np. "komór oscylacyjnych" dla jej statków "vimana". Więcej na temat tamtej odległej historii ludzkości wyjaśnia podrozdział V3 z tomu 16 monografii [1/4]. Niewielka wzmianka na jej temat jest też zawarta na kilku stronach totalizmu, np. w punkcie #D2 strony evidence_pl.htm - o dowodach nieprzerwanej działalności UFOnautów na Ziemi.
4. Istnieje ogromny materiał dowodowy na potwierdzenie faktu, że komory oscylacyjne już od wielu lat używane są w wehikułach UFO jako źródła energii i napędu owych pozaziemskich statków. Sporo z owych dowodów opisano i pokazano w podrozdziałach S1 do S6 z tomu 14 monografii [1/4]. Obejmuja one m.in. raporty osób uprowadzonych na pokłady UFO które naocznie oglądały tam komory oscylacyjne. Przykład rysunku komory oscylacyjnej UFO wykonanego przez jedną z takich uprowadzonych osób pokazano poniżej na "Rys. #D3a". Wykonane też już dostały zdjęcia dokumentujące obecność komór oscylacyjnych w napędach UFO. Ciekawe, że na owych zdjęciach daje się potwierdzić istnienie wymaganych proporcji wymiarowych pomiędzy "ao" i "ai" (gdzie "ao=ai(sqrt(3))"), które są unikalne właśnie dla komor oscylacyjnych i które muszą w tych komorach być ściśle zachowane - patrz punkt #D5 poniżej. Przykładowo, takie zdjęcia komór oscylacyjnych z napędu UFO pokazano na "Fot. #C9abcd" ze strony explain_pl.htm - o naukowej interpretacji autentycznych fotografii UFO w świetle "Teorii Magnokraftu". Z kolei wypalenie w glebie pozostawione właśnie przez komorę oscylacyjną z UFO pokazano na "Rys. 7" ze strony internetowej ufo_pl.htm - o wrogich ludziom UFOnautach i ich technice. Warto tutaj też dodać, że opis komory oscylacyjnej wywodzący się z dzisiaj już historycznego źródła, zawarty jest w klasycznym obecnie i szeroko znanym dziele [1S5] Jonathan'a Swift'a "Gulliver's Travels" (tj. "Podróże Guliwera"). Wygląda bowiem na to że treść owej książki zainspirowana była faktycznym odbyciem przez jakiegoś mieszkańca Ziemi uprowadzonego do UFO podróży po innych zamieszkałych planetach wszechświata. W rozdziale III tego dzieła, opisującym podróż do Laputa, przedstawione zostało wnętrze "latającej wyspy" Laputanów (tj. UFO). Urządzeniem powodującym lot tej okrągłej wyspy był "kamień magnetyczny" (tj. komora oscylacyjna) ustawiony w jej centrum, jakiego wychylanie powodowało zmiany kierunku lotu. Skoro więc UFOnauci zdołali zbudować komorę oscylacyjną, moga ją zbudować również i ludzie z planety Ziemia.
|
|
|
(a)
|
(b)
|
Fot. #D2ab: Przetrwałe do dzisiaj przykłady prastarej dokumentacji technicznej wyjaśniającej budowę i zasadę działania komór oscylacyjnych używanych w pradawnych statkach "vimana". (Kliknij na powyższe zdjęcia aby zobaczyć je w powiększeniu, albo aby przemieścić je w inne miejsce ekranu.)
Fot. #D2a (lewa): Starożytny schemat komory oscylacyjnej. Zawarty on został w książce [1Rys.S7] pióra A. David-Neel "Mistycy i cudotwórcy Tybetu", Wydawnictwo Przedświt, gdzie jest on zreprodukowany ze starego manuskryptu Buddystów Tybetańskich. Wszystko wskazuje na to że schemat ten przedstawia stylizowany rysunek konstrukcyjny bądź to pojedynczej komory oscylacyjnej albo też całego kulistego pędnika zawierającego taką komorę. Podczas jego analizy możliwe jest zauważenie zgrupowań igieł jakie dokładnie odpowiadają następującemu opisowi komory oscylacyjnej z UFO dostarczonemu przez Mrs Betty A. Luca (patrz też "Rys. #D3a" poniżej): "wewnątrz zawierała ona cienkie wystające igiełki z maleńkimi szklistymi kropelkami na końcach" (w oryginale angielskojęzycznym: "inside had thin protruding stems with tiny glass droplets on the end").
W toku późniejszych badań ustaliłem, że Buddyści Tybetańscy z Nepalu posiadają długą tradycję wykonywania stylizowanych rysunków technicznych tego szczególnego urządzenia. Nazywają oni te rysunki "thangka" (czytaj "tanka"). Interesująco, jedno ze znaczeń słowa "thangka" jest właśnie "komora" (taka jak w obecnej nazwie "komora oscylacyjna"). Kopie takich rysunków "thangka" w ostatnich czasach przekształciły się nawet w rodzaj atrakcji turystycznej dzisiejszego Nepalu. Jednak w przeszłości były one świętą rzadkością i niezwykłym skarbem.
Z rysunkiem tym wydaje się też posiadać związek informacja, że prawie wszystkie starożytne rzeźby Buddy ukazują odmienność jego budowy anatomicznej od innych ludzi (np. jego wszystkie palce mają taką samą długość). Jednym z istotniejszych szczegółów jest że Budda posiada wyjątkowo długie uszy (niepodobne do typowo ludzkich) zwisające aż do ramion, podczas gdy na tych samych rzeźbach inne otaczające go osoby posiadają normalne, ludzkie uszy. Buddyjska legenda z Chin o tzw. "osiemnastu nieśmiertelnych" (Eighteen Immortals) przyznaje otwarcie że osoby z takimi właśnie długimi uszami nie były zwykłymi śmiertelnikami, a istotami wykazującymi zdolności nadprzyrodzone podobne do możliwości dzisiejszych UFOnautów. Przykładowo jeden z owych osiemnastu długouchich nieśmiertelnych, noszący nazwisko "Nantimitolo" lub "Timing Dragon Lohan" i przebywający na Ziemi w czasach gdy władca mórz zalał Chiny (tj. najprawdopodobniej po eksplozji Tapanui - patrz monografia [5/3]), znany był ze swej umiejętności oblatywania mitologicznego stwora zwanego wtedy "smok" lub "dragon". (Z kolei analizy zaprezentowane w podrozdziałach O1 i R4 z mongrafii [1/4], a także streszczone w punkcie #B3 strony evidence_pl.htm - o dowodach nieprzerwanej działalności UFOnautów na Ziemi, oraz zilustrowane w punkcie #E1 strony biblia.htm - o tajemnicach Biblii autoryzowanej przez samego Boga, ujawniają że stwory kiedyś nazywane "smoki" lub "serpenty", stanowią jedną z kilku starożytnych interpretacji dla wehikułów UFO.) Z drugiej strony w dzisiejszych czasach naoczni świadkowie relacjonują że niektórzy UFOnauci posiadają właśnie taki rodzaj uszu. Aczkolwiek więc Budda uznawany jest za postać historyczną i w wielu współczesnych publikacjach przypisuje mu się "ludzki" życiorys, sporo faktów o nim pozostaje niewyjaśnionych, zaś niektóre dawne źródła wprost twierdzą, że był on jednym z nieśmiertelnych posiadających moce nadprzyrodzone. Stąd tak istotny szczegół anatomiczny jak "uszy nieśmiertelnego" u Buddy może oznaczać że jego pierwsi kapłani mieli dostęp do pozaziemskich technologii i faktycznie mogli być obznajomieni z konstrukcją komory oscylacyjnej.
Fot. #D2b (prawa): Zdjęcie dywanu perskiego który najwyraźniej prezentuje przetrwałą do dzisiaj dokumentację ogólnej budowy i zasady działania ośmiobocznej komory oscylacyjnej drugiej generacji.
|
|
(c)
|
Fot. #D2c: Zdjęcie kolejnej "thangka" oryginalnie wywodzącej się od mnichów Buddyjskich z Tybetu. Ze zdjęcia tego widać relatywnie wyraźnie, że rysunek ten faktycznie jest rysunkiem technicznym urządzenia typu komora oscylacyjna, bardzo podobnego do urządzenia z części (a) niniejszej ilustracji "Fot. #D2". Z jakichś jednak powodów ów rysunek techniczny otrzymał religijną interpretację. Prawdopodobnie oba pokazane tutaj rysunki "thangka" pokazują szczegóły konstrukcyjne tej samej "komory oscylacyjnej", tyle że powyższy rysunek pokazuje aż dwie komory, umieszczone jedna we wnętrzu drugiej, czyli sprzęgnięte razem w konfigurację zwaną "kapsuła dwukomorowa" - która to kapsuła pokazana została na "Fot. #D4a" poniżej. Natomiast "thangka" z "Fot. #D2a" pokazuje działanie tylko pojedyńczej komory oscylacyjnej, tj. NIE zawiera ona owej drugiej komory wewnętrznej. (Kliknij na powyższe zdjęcie aby zobaczyć je w powiększeniu, albo aby przemieścić je w inne miejsce ekranu.)
Fot. #D2c (środek): Oryginał powyższego rysunku "thangka" jest własnością mojej znajomej z Malezji. Znajoma ta traktuje go z wielkim namaszczeniem jako rodzaj rodzinnej cenności i zabytku. Szkło które chroni ten zabytek indukuje odblaski, powodując że sfotografowanie tej "thangka" okazało się ogromnie trudnym zadaniem jakie zajęło mi aż kilka kolejnych wakacji w Malezji na powtarzanie moich fotograficznych prób i eksperymentów. Powyższe zdjęcie jest narazie najwyraźniejszym jakie dotychczas udało mi się pstryknąć po wielu próbach wyeliminowania odblasku szyby chroniącej ten oryginalny egzemplarz "thangka".
|
|
|
(a)
|
(b)
|
Rys. #D3ab: Ilustracja dokumentująca zgodność wyglądu komory oscylacyjnej zaobserwowanej na pokładzie wehikułu UFO z przewidywanym wyglądem komory oscylacyjnej zbudowanej na Ziemi. (Kliknij na powyższe zdjęcia aby zobaczyć je w powiększeniu, albo aby przemieścić je w inne miejsce ekranu.)
Rys. #D3a (lewa): Rysunek komory oscylacyjnej zaobserwowanej w UFO. Owa przeźroczysta kostka sześcienna obiegana przez snopy migoczących iskier elektrycznych wyglądających jak zamrożone błyskawice, zaobserwowana została na pokładzie UFO przez Robert'a Luca (porównaj niniejszy "Rys. #D3a" z "Rys. #D3b" pokazującym przewidywany wygląd komory oscylacyjnej pierwszej generacji). Powyższy rysunek oraz jego opis zostały zreprodukowane z książki [2S1.4] pióra Raymond'a E. Fowler, "The Andreasson Affair, Phase Two" (Prentice Hall, Inc. Englewood Cliffs, New Jersey 07632, USA, 1982, ISBN 0 13 036624 2), strona 70, za osobistym pozwoleniem Betty A. Luca, posiadacza praw copyright. Pokazuje on zewnętrzną komorę oscylacyjną użytą w pędniku głównym tego UFO. Rysunek ten wprowadza przełom w naszej pewności zasad działania urządzeń opisanych w rozdziale C monografii [1/4]. Nie tylko bowiem za pośrednictwem bezpośredniej relacji naocznego widza potwierdza on, że komory oscylacyjne są już wykorzystywane w UFO, ale także dowodzi iż nasze zamiary zbudowania komory oscylacyjnej są uzasadnione i pewne końcowego sukcesu.
Oto cytowanie opisu tego urządzenia podanego przez Robert'a Luca: "Potem tam jest ta kostka na drugiej stronie za owym wybrzuszeniem w podłodze i po wstaniu mogę ją oglądnąć. Wygląda jak sześcienna skrzynka ze szkła i fascynuje mnie ponieważ jest wypełniona jakby czarnym dymem. Wygląda przy tym że zawiera błyskawice w swym wnętrzu czy coś złotego. Przypomina to przeplatające się przez nią złote włókna - błyszczące się jasne złoto. Jest ona w kształcie sześcianu, być może jeden yard szerokości. Nie, jest mniej niż trzy stopy i zawiera wszystkie te błyskawice w swoim wnętrzu. Jest cała czarna z tymi obiegającymi ją złotymi żyłkami (Figure 13). Wygląda to jakby błyskawica została zamrożona w swym locie."
Rys. #D3b (prawa): Przywidywany wygląd boczny komory oscylacyjnej pierwszej generacji w kształcie sześcianu. Komory oscylacyjne przyjmowały będą niepozorną postać szklanej kostki lub kryształowego pręta. Ich przekrój poprzeczny, a tym samym i kształt zewnętrzny, zależał będzie od generacji do której dana komora należy. Komory tzw. "pierwszej generacji" będą posiadały przekrój kwadratowy. Z kolei komory tzw. "drugiej genracji" będą miały przekrój ośmioboczny, zaś komory "trzeciej generacji" - szesnastoboczny. Pasma jasnych, zygzakowatych, migotliwych iskier koloru złocistego będą przebiegały poziomo wokół obwodu wewnętrznego ich ścianek bocznych. Iskry te będą jakby zamrożone w tych samych pozycjach, aczkolwiek od czasu do czasu będą one raptownie przemieszczały swój przebieg jak kłębowisko węży owiniętych wokół swojej zdobyczy. Stąd działająca komora oscylacyjna będzie sprawiała wrażenie kryształu upakowanego żywą energią, lub nawet jakiejś istoty zajętej tajemniczymi czynnościami życiowymi. W zależności od generacji komory, zygzakujące w niej iskry będą wyglądały nieco inaczej. W komorach pierwszej generacji iskry będą nierównej średnicy - jedne bardzo grube inne zaś bardzo cienkie, ukierunkowane dosyć chaotycznie, czasami rozdwajające się, nieprecyzyjnie uwarstwione, oraz wyglądające jakby wykonane ręcznie przez kiepskiego kowala. W komorach drugiej generacji będą już jednakowej grubości jakby wykonane przez zegarmistrza na dokładnej maszynie, aczkolwiek ciągle czasami nachodzące na siebie. Natomiast w komorach trzeciej generacji będą one równiusieńkiej grubości, uporządkowane jedna obok drugiej, oraz wyglądające jakby ktoś precyzyjnie nawinął je naokoło wnętrza komory. Przerywane linie zaznaczają przebieg kolumny pola magnetycznego wytwarzanego przez tą komorę. Kolumna ta rozciąga się wzdłuż osi magnetycznej "m" tej komory. Jeśli komora oglądana będzie z kierunku prostopadłego do linii sił tego pola (tj. dokładnie tak jak została ona przedstawiona na powyższy rysunku) wtedy owe kolumny pola będą przechwytywały światło i stąd powinny być widziane przez nieuzbrojone oko jako tzw. "czarne belki" rozprzestrzeniające się z komory w obu kierunkach i odzwierciedlające jej przekrój poprzeczny - patrz opisy takich "czarnych belek" przedstawione w podrozdziale F10.4 monografii [1/4], a także na stronie internetowej ufo_proof_pl.htm - o formalnym dowodzie naukowym dokumentującym że "UFO istnieją". Pole to powinno także czynić wnętrze komór nieprzeźroczystym. Stąd oglądana z boku komora powinna wyglądać jakby wypełniona czarnym dymem. Gdy jednak oglądana byłaby wzdłuż linii sił pola magnetycznego, prześwit przez nią powinien być przeźroczysty - za wyjątkiem przypadków pokazanych na "Rys. #D4" - kiedy dana komora zagina tzw. "strumień krążący" generowany w "kapsule dwukomorowej".
#D4.
Moje dotychczasowe (bezskuteczne) wysiłki
aby móc oficjalnie podjąć budowę działających
prototypów
komory oscylacyjnej:
Od czasu wynalezienia komory oscylacyjnej
w dniu 3 stycznia 1984 roku,
nieustannie podejmuję wysiłki aby móc gdzieś
znaleźć laboratorium w którym wolno by mi
było podjąć oficjalnie budowę tego urządzenia.
Z tego powodu praktycznie każdego roku
składam co najmniej kilkadziesiąt podań
do różnych uniwersytetów oraz laboratoriów
na świecie jakie ogłaszają wolne pozycje
akademickie w obszarach związanych z
generowaniem energii lub silnych pól
magnetycznych. Szacuję, że od czasu
wynalezienia komory oscylacyjnej złożyłem
już około tysiąca podań o takie pozycje.
Niestety, jak dotychczas wszystkie te
moje wysiłki pozostają bezowocne.
#D5.
Jak po zbudowaniu
komora oscylacyjna
zostanie zintegrowana w konstrukcję samochodu:
Jedna komora oscylacyjna NIE jest przydatna
jako akumulator energii. Wszakże cała jej energia
odprowadzana jest na zewnątrz tej komory
w postaci bardzo silnego pola magnetycznego.
Jednak jej użyteczność jako akumulator energii
powstaje kiedy dwa takie sześcienne komory
oscylacyjne zostają złożone razem w konfigurację
zwaną "kapsuła dwukomorowa" - pokazaną poniżej
na "Rys. #D4". Kapsuła taka składa się z jednej
małej tzw. "komory wewnętrznej" (I) - znaczy
"inner" po angielsku, zawieszonej bezdotykowo
przy użyciu wyłącznie sił magnetycznych we
wnętrzu większej "komory zewnętrznej" (O) -
znaczy "outer" po angielsku. Aby zapewnić
bezdotykowe zawiśnięcie komory wewnętrznej
bez niebezpieczeństwa iż dotknie ona i uszkodzi
komorę większą, długość boku "ao" we wnętrzu
"komory zewnętrznej" (O) musi być o "pierwiastek
kwadratowy z 3" razy większa od zewnętrznej
długości boku "ai" w "komorze wewnętrznej" (I),
tj. obie te komory muszą zachować wzajemną
proporcję wymiarową (C9) stwierdzającą że:
ao=ai(sqrt(3)).
W tym miejscu warto z naciskiem podkreślić, że owa szczególna proporcja wymiarowa (C9) "ao = ai(sqrt(3))" jest ogromnie istotna z dowodowego punktu widzenia. Wszakże zezwala ona na potwierdzenie z fotografii oraz z zarysów powypalanych na ziemi, że wehikuły UFO faktycznie używają komory oscylacyjne w swoich systemach napędowych. Przykłady zdjęć które dowodzą obecności tej szczególnej proporcji wymiarowej w komorach oscylacyjnych z napędu wznoszących się UFO pokazane zostały na "Fot. #C9abcd" ze strony explain_pl.htm - o naukowej interpretacji autentycznych fotografii UFO w świetle "Teorii Magnokraftu". Z kolei wypalenie w glebie pozostawione właśnie przez komory oscylacyjne z UFO pokazano na "Rys. 7" ze strony internetowej ufo_pl.htm - o wrogich ludziom UFOnautach i ich technice.
Kiedy obie komory danej kapsuły dwukomorowej wytwarzają dokładnie takie same wydatki, linie sił pola magnetycznego z "komory wewnętrznej" (I) formują zamkniętą pętlę z liniami sił pola z "komory zewnętrznej" (O). Owa pętla z linii sił obu komór jest zamknięta we wnętrzu kapsuły. Stąd też w takim przypadku obie komory mogą produkować pole magnetyczne o niezwykle wysokim wydatku, jednakże pole to w całości "krąży" w obrębie kapsuły i żadna jego część nie wydostaje się na zewnątrz do otoczenia. Pole magnetyczne uwięzione w takiej pętli i hermetycznie zamknięte w obrębie kapsuły jest nazywane "strumieniem krążącym". W ilustracjach z "Rys. #D4a" jest ono oznaczone jako "C" od angielskiego "circulating flux". "Strumień krążący" (C) wypełnia niezwykle istotną rolę w kapsułach dwukomorowych bowiem wiąże on i zachowuje na potem energię magnetyczną. (Energia ta potem może stanowić źródło energii dla np. samochodu, magnokraftu, czy wehikułu UFO napędzanego taką kapsułą dwukomorową.) Stąd "strumień krążący" (C) w takich "kapsułach dwukomorowych" jest odpowiednikiem dla "paliwa" we współczesnych urządzeniach napędowych. W przyszłości budowane więc będą kapsuły dwukomorowe których główna i jedyna funkcja polegać będzie właśnie na akumulowaniu energii. Cała energia takich akumulatorów przyszłości zgromadzona będzie w ich strumieniu krążącym, tak że na zewnątrz tych kapsuł nie pojawi się żadne pole magnetyczne.
Energia zawarta w strumieniu krążącym takich komór oscylacyjnych używanych jako akumulatory energii, może być łatwo odzyskana poprzez potraktowanie ich pola magnetycznego jako uzwojenia pierwotnego dzisiejszych transformatorów. Stąd energia taka może być bezpośrednio spożytkowana do napędu silników elektrycznych w dzisiejszych samochodach.
|
|
|
(a)
|
(b)
|
Rys. #D4ab: Oto tzw. "kapsuła dwukomorowa" uzyskana poprzez złożenie razem dwóch komór oscylacyjnych ustawianych jedna we wnętrzu drugiej. Kapsuła taka jest zdolna do sterowania polem magnetycznym odprowadzanym przez siebie do otoczenia bez zmiany ilości zawartej w niej energii. (Kliknij na powyższe zdjęcia aby zobaczyć je w powiększeniu, albo aby przemieścić je w inne miejsce ekranu.)
Rys. #D4a (lewa): "Kapsuła dwukomorowa" uformowana z komór oscylacyjnych pierwszej generacji. Jest ona podstawową konfiguracją dwóch komór oscylacyjnych formowaną w celu zwiększenia ich sterowalności. Powstaje ona poprzez osadzenie dwóch przeciwstawnie zorientowanych komór oscylacyjnych pierwszej generacji, jedna we wnętrzu drugiej. Z uwagi na potrzebę swobodnego "pływania" komory wewnętrznej (I) zawieszonej w środku komory zewnętrznej (O), boki "ao" i "ai" obu tych komór muszą wypełniać równanie (C9): ao=ai(sqrt(3)). Z powodu przeciwstawnego zorientowania biegunów magnetycznych obu komór kapsuły, tzw. "wynikowe pole magnetyczne" (R) odprowadzane z tej konfiguracji do otoczenia, stanowi algebraiczną różnicę pomiędzy wydatkami jej komór składowych. Zasada formowania takiego "strumienia wynikowego" została zilustrowana na "Rys. #D4b". Kapsuły dwukomorowe umożliwiają łatwe sterowanie wszystkimi atrybutami wytwarzanego przez nie pola. Przedmiotem tego sterowania są następujące własności strumienia wynikowego (R): (1) moc pola - regulowana płynnie od zera do maksimum; (2) okres pulsowań (T) lub częstość pulsowań (f); (3) stosunek amplitudy pulsowań pola do jego składowej stałej (ΔF/Fo); (4) charakter pola, tj. czy jest ono stałe, pulsujące, czy przemienne; (5) krzywa zmian w czasie F=f(t), np. czy jest to pole liniowe, sinusoidalne, czy zmieniane według "krzywej dudnienia"; (6) biegunowość (tj. z której strony kapsuły panuje biegun N lub biegun S).
Symbole: O - komora zewnętrzna (outer), I - komora wewnętrzna (inner), C - strumień krążący (circulating flux) uwięziony we wnętrzu kapsuły, R - strumień wynikowy (resultant flux) odprowadzany z kapsuły do otoczenia.
Rys. #D4b (prawa): Zasada formowania "strumienia wynikowego" (FR) w "kapsule dwukomorowej" z części "a" tego rysunku. Zilustrowano przypadek składania razem wydatków z obu komór "O" i "I" takiej kapsuły w celu otrzymania strumienia wynikowego "FR" jakiego zmiany w czasie odpowiadają tzw. "krzywej dudnienia". "Komora zewnętrzna" (O) produkuje większy wydatek "FN" jakiego zmiany w czasie (opisane na jego północnym biegunie "NORTH") reprezentowane są na tym wykresie przy pomocy krzywej "Fo". Natomiast komora wewnętrzna "I" posiada przeciwstawnie zorientowane bieguny - patrz część "a" niniejszego rysunku. Stąd w kierunku w którym panuje północny "NORTH" biegun "komory zewnętrznej" (O), w "komorze wewnętrznej" (I) skierowany jest biegun południowy "SOUTH" o wydatku "FS". Zmiany w czasie wydatku "FS" z komory wewnętrznej "I", reprezentowane są przez krzywą "FI". Jeśli oba wydatki "Fo" i "FI" o przeciwstawnych biegunach zostają zestawione razem, wynikowy strumień "FR" musi reprezentować algebraiczną różnicę ich wartości FR=Fo-FI. Różnica ta odprowadzana jest na zewnątrz kapsuły dwukomorowej w postaci właśnie "strumienia wynikowego" (FR) - patrz strumień magnetyczny oznaczony "R" w części "a" z "Rys. #D4". Cały zaś wydatek "FI" "komory wewnętrznej" (I) pozostaje uwięziony we wnętrzu kapsuły w postaci "strumienia krążącego" (C) jaki cyrkuluje wewnętrznie pomiędzy komorą wewnętrzną (I) i komorą zewnętrzną (O) - patrz strumień magnetyczny oznaczony "C" w części "a" z "Rys. #D4". Zauważ że w dalszych rozważaniach kształt wynikowej krzywej dudnienia "FR" (znaczy "strumienia wynikowego" (R) odprowadzanego z owej "kapsuły dwukomorowej" do otoczenia) może być w przybliżeniu reprezentowany przez krzywą zawierającą składową stałą "Fo" i składową pulsującą "ΔF".
Po przykład dowodu fotograficznego że komory oscylacyjne z wehikułów UFO faktycznie generują pole magnetyczne w formie takiej właśnie "krzywej dudnienia" - patrz "Rys. #C5ab" ze strony ufo_proof_pl.htm - o formalnym dowodzie naukowym dokumentującym że "UFO istnieją".)
Część #E: Samochód elektryczny zasilany prądem generowanym w nim samym przez tzw. ogniwo telekinetyczne:
#E1.
Co to takiego owo
ogniwo telekinetyczne:
Nazwa
ogniwo telekinetyczne
przyporządkowana została do nowego rodzaju
urządzenia telekinetycznego które pobiera
ciepło z otoczenia i zamienia je w prąd elektryczny.
Ogniwa telekinetyczne po ich wbudowaniu w
samochody elektryczne są w stanie dostarczać
prądu elektrycznego wymaganego do napędu
owych samochodów. Mogą więc z powodzeniem
zastępować baterii i akumulatory w dzisiejszych
samochodach elektrycznych. Budowa i działanie
ogniw telekinetycznych opisane zostało na stronach
internetowych
fe_cell_pl.htm - o ogniwach telekinetycznych, oraz
free_energy_pl.htm - o telekinetycznych generatorach darmowej energii.
Część #F: Jeszcze dalsze zasady działania używane do napędu przyjaznych wobec natury tzw. "eco-cars":
Zasady działania samochodów opisywanych w niniejszej części rozwiązują wprawdzie jeden obecny problem - mianowicie zanieczyszczanie środowiska. Jednak nie rozwiązują one problemu kryzysu energetycznego. Wszakże ich istotną wadą jest, że ich zasada działania nie zawiera w sobie szansy na definitywne rozwiązanie w przyszłości problemu zasilania ich w energię. Znaczy nie obiecuje rozwiązania w rodzaju tego które może dać podążanie którymkolwiek z kierunków opisanych wcześniej w częściach #C do #E. Dlatego samochody opisane poniżej wprawdzie eliminują spaliny ale tylko odsuwają na później konieczność rozwiązania kryzysu energetycznego który już wkrótce sparalizuje naszą cywilizację.
#F1.
Samochody pneumatyczne - napędzane sprężonym powietrzem:
Ostatnio (2008 rok) są też budowane samochody
pneumatyczne napędzane sprężonym powietrzem.
Koszt przejazdu 100 kilometrów jest w nich porównywany
do samochodów elektrycznych i wynosi tylko około kilku złotych.
Jest to koszt głównie prądu który jest wykorzystywany
do nabicia powietrza w butle. Obecne samochody
elektryczne maja wadę w postaci akumulatorów
które trzeba wymieniać co kilka lat, a to są
niemałe koszty. W samochodach pneumatycznych
nie ma tego problemu, więc koszty eksploatacji
są sporo niższe. Samochody te wykorzystują
silniki tłokowe o innej konstrukcji niż spalinowe
aby podnieść ich sprawność. Ważne w nich jest
także odzyskiwanie energii podczas hamowania
samochodu (znaczy pompowanie powietrza z
powrotem do butli). Przykładowe informacje
i animacje przedstawiające pracę takiego silnika
(po polsku) można zobaczyć pod adresem
http://darmowa-energia.eko.org.pl/pliki/ekoauto/spr_pow.html.
Zasięgi samochodów pneumatycznych z pojedynczego
naładowania ich butli wynoszą podobno 200 do 300 km,
podczas gdy ich prędkość maksymalna może podobno
przekraczać 100 km/h.
Niektórzy wierzą że ze względu na niskie koszty
eksploatacji są to obecnie najlepsze środki transportu
korzystnego dla naturalnego środowiska. Do ich
najważniejszych wad należy zaliczyć niebezpieczeństwa
wprowadzane wożeniem w samochodzie butli z
wysoko sprężonym powietrzem, czyli jakby wożenia
w nich niewielkich bomb.
#F2.
Samochody napędzane kołami zamachowymi:
W latach 1990-tych spory rozgłos uzyskał
rozwój samochodów napędzanych energią
mechaniczną zgromadzoną w szybkobieżnych
kołach zamachowych. Jak ciągle pamiętam,
na owej zasadzie szybko wirującego koła
zamachowego zbudowano wówczas, oraz
testowano w użyciu, cały szereg autobusów miejskich.
(Z uwagi na znaczne rozmiary, takie koła
zamachowe szczególnie się nadawały do
użycia w dużych rozmiarowo autobusach.)
Projekt zapewne jednak upadł, bowiem
obecnie nic już się nie słyszy na ich temat.
Wszakże oprócz oczywistych zalet, do jakich
należy zupełny brak zanieczyszczeń, owe
samochody na koła zamachowe posiadały
również cały szereg wad. Najważniejsze z
nich obejmowały dużą wielkość (a stąd i ciężar)
owych kół zamachowych, a także niebezpieczeństwa
wynikające z dużych szybkości wirowania
owych kół zamachowych i potencjalnych
zniszczeń jakie uszkodzenie owych szybkobieżnych
kół mogły spowodować.
Część #G: Podsumowanie, oraz informacje końcowe tej strony:
#G1.
Podsumowanie tej strony:
Każda droga naprawdę się zaczyna dopiero
kiedy zdefiniujemy dokąd zamierzamy dotrzeć.
Niniejsza strona wskazuje kilka celów dla naszej
drogi do zbudowania na Ziemi samochodu który
NIE będzie zanieczyszczał otoczenia, oraz który
będzie tani i dogodny w codziennej eksploatacji.
#G2.
Blogi
totalizmu:
Warto także okresowo sprawdzać "blogi totalizmu"
z jakich niektóre działają już od kwietnia 2005 roku,
np. pod adresami:
totalizm.wordpress.com,
totalizm.myblog.net,
totalizm.blox.pl/html,
oraz
getablog.net/totalizm.
(Odnotuj że wszystkie te blogi są lustrzanymi
kopiami o takiej samej treści wpisów.)
Wszakże na "blogu totalizmu" wiele ze spraw
omawianych na tej stronie naświetlane jest
na bieżąco dodatkowymi komentarzami i
informacjami spisywanymi w miarę jak nowe
zdarzenia stopniowo rozwijają się przed
naszymi oczami.
#G3.
Dane kontaktowe
autora
tej strony:
Aktualne adresy emailowe autora tej strony, tj.
dra inż. Jana Pająka
(a przez okres 2007 roku - Prof. dra inż. Jana Pająka),
pod jakie można wysyłać ewentualne
uwagi, zapytania, lub odpowiedzi na zadane
tu pytania, podane są na stronie internetowej
o mnie (Prof. dr inż. Jan Pająk).
Tam również dostępne są adres pocztowy
i numery telefonu autora.
Proszę też odnotować, że z powodu mojego chronicznego deficytu czasu, ja bardzo niechętnie odpowiadam na emaile, które zawierają TYLKO wykonawczo czasochłonne prośby, jednocześnie zaś dokumentują zupełną ignorancję ich autora w tematyce którą ja badam. Dlatego jeśli ktoś wysyła mi jakąs prośbę, proponuję aby w P.S. do swego emaila udokumentował że faktycznie zadał sobie trud przeczytania moich stron internetowych. Efekt takiego udokumentowania można uzyskać poprzez zdanie "egzaminu" ze znajomości niektórych moich stron, znaczy albo przez odpowiedzenie na pytania przywiązane do konkretnych rodzajów próśb, albo też poprzez odpowiedzenie chociaż na jedno z następujących generalnych pytań (proszę sobie wybrać pytanie zależnie od własnych zainteresowań). (1) Jak teoria zwana Konceptem Dipolarnej Grawitacji wyjaśnia zasadę działania telekinetycznych urządzeń darmowej energii? (2) Jakie podstawowe podzespoły formują "telekinetyczną influenzmaschine", oraz jaka jest najważniejsza funkcja każdego z owych podzespołów? (3) Na czym polega, zgodnie z opisami na stronach o wehikułach czasu oraz o eksplozji Tapanui polegają tzw. "oscylacje przestrzeni czasowej"?
* * *
If you prefer to read in English
click on the flag below
(Jeśli preferujesz czytanie w języku angielskim
kliknij na poniższą flagę)
(Jeśli preferujesz czytanie w języku angielskim
kliknij na poniższą flagę)
Data pierwszego opracowania niniejszej strony: 25 czerwca 2008 roku.
Data najnowszego jej aktualizowania: 17 sierpnia 2008 roku.
(Sprawdź pod adresami z "Menu 3" czy już istnieje nawet nowsza aktualizacja!)
Data najnowszego jej aktualizowania: 17 sierpnia 2008 roku.
(Sprawdź pod adresami z "Menu 3" czy już istnieje nawet nowsza aktualizacja!)